Μετοχικός Ακτιβισμός
Άρθρα, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του ΣΕΔ
Λίγα λόγια για εμένα
Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου-ΣΕΔ (www.sed.gr) Μη κερδοσκοπικός οργανισμός, Ένωση Μετόχων και Επενδυτών του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
(διαβάστε περισσότερα)
Μουσικές Περιπλανήσεις από το forum του ΣΕΔ
·Έτος Σοπέν (Chopin): 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρεντερίκ Σοπέν
·Νίκος Γούναρης:O τραγουδιστής με τη βελούδινη φωνή
·HAIR:Το musical των hippies
·Beach Boys:Ένα υπέροχο φωνητικό συγκρότημα
·ADAMO:Ο θρύλος της Γαλλικής μουσικής σκηνής
·Edith Piaf:Το σπουργιτάκι
·Παύλος Σιδηρόπουλος:Ο πρίγκιπας του ροκ
·Αφοί Κατσιμίχα:Οι Έλληνες "Simon & Garfungel"
·The Mamas and The Papas
·Μαρίκα Νίνου, Η "Ντίβα" του Ρεμπέτικου
·LUCIANO PAVAROTTI 1935-2007
·Rolling Stones, Οι "γερόλυκοι του Rock"
·Μάρκος Βαμβακάρης, Ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου
·John Lennon, Strawberry fields for ever
·Hard Rock, Deep Purple-Led Zeppelin
·ΜΠΕΤΟΒΕΝ, Ο πιο πονεμένος άνθρωπος ή μισάνθρωπος ;
·Γιώργος Μητσάκης, Όπου Γιώργος και μάλαμα.
·Rock and Roll, Halley-Richard-Berry
·Dave Brubeck, Ο Θρύλος της Τζαζ
·Βασίλης Τσιτσάνης, Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού
·James Brown, O "νονός της σόουλ"
·Μπαχ, Ιωάννης Σεβαστιανός Μπαχ (1685-1750)
·Στέλιος..., Η μια και μοναδική φωνή στον...κόσμο
·Simon & Garfunkel, Sounds of Silence
·Μαρία Κάλλας, H ντίβα που δόξασε την Ελλάδα
·Έλβις Πρίσλεϊ, Ο "βασιλιάς" του Rock
·Σαββόπουλος, Ας κρατήσουν οι χοροί
·The Wall, Pink Floyd
·Oscar Peterson, Ο πιανίστας της Τζαζ
·Μότσαρτ, Amandeus:Το φαινόμενο
·Απλά...Στράτος, Ένας και...μοναδικός
·BEATLES, Από την Ιστορία στον Θρύλο
Σύνδεσμοι


Η ανακάλυψη 'κρυφών' χρεών απειλεί την Ελλάδα με απόκλιση απ’ τους στόχους-2o άρθρο Π.Παναγιώτου
1202 αναγνώστες
Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010
20:15

Σε παλαιότερο άρθρο είχα παρουσιάσει σε αποκλειστικότητα στοιχεία που έδειχναν πως οι δημοσιονομικοί στόχοι που αναγκάστηκε να θέσει η Ελλάδα, προκειμένου να λάβει το πακέτο στήριξης, ήταν οι πιο δύσκολοι που είχε αναλάβει κράτος στη μοντέρνα οικονομική ιστορία. Δεν υπάρχει κάτι κακό με το να είναι κανείς φιλόδοξος, αρκεί να μην υπάρχουν ρήτρες που να του προκαλούν πρόβλημα στην περίπτωση που οι φιλόδοξοι στόχοι του δεν επαληθευτούν, κάτι που, δυστυχώς, ισχύει στην περίπτωση της Ελλάδας, καθώς κινδυνεύει να θεωρηθεί ότι απέτυχε να υλοποιήσει τους στόχους που έχει θέσει, με αποτέλεσμα να εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ το αν και με ποιους νέους όρους θα συνεχιστεί η παροχή οικονομικής στήριξης.

Ένας κανόνας που έχω μάθει ότι ισχύει στον οικονομικό προγραμματισμό λέει ‘μην προγραμματίζεις τις αυριανές σου κινήσεις με βάση τη σημερινή σου κατάσταση αλλά με βάση αυτήν στην οποία προβλέπεις να βρίσκεσαι αύριο’. Πρόκειται για έναν κανόνα τον οποίο η Ελλάδα δε φαίνεται να έλαβε υπόψη της όταν συμφωνούσε για την υιοθέτηση του βασικού στόχου μείωσης του κρατικού ελλείμματος στο 8% στο 2010, καθώς δεν προέβλεψε την πιθανότητα ‘ανακάλυψης’ νέων ελλειμμάτων και χρεών από το ΔΝΤ αλλά ούτε και το ενδεχόμενο μίας διπλής ύφεσης της διεθνούς οικονομίας.

Αν έχει γίνει κάτι απολύτως φανερό στο ευρύ κοινό, εξαιτίας της ελληνικής κρίσης, είναι πως η λογιστική των κρατών είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, δημιουργική με αυτήν των πολυεθνικών εταιριών. Το κράτος έχει μία σειρά επιλογών για το πώς θα παρουσιάσει, νομίμως, τα οικονομικά του στοιχεία προς τα έξω και μερικές φορές η παρουσίαση μπορεί να παίξει μεγαλύτερο ρόλο στην χρηματοπιστωτική πορεία μίας χώρας απ’ ότι η πραγματική της οικονομική κατάσταση.

Για παράδειγμα, το χρέος των ΗΠΑ ως ποσοστό του ΑΕΠ τους παρουσιάζεται, σήμερα, ως μικρότερο από 80% με το ύψος του να κυμαίνεται, περίπου, στα 13 τρις δολάρια. Ωστόσο, αν συνυπολογιστούν τα ελλείμματα των ΗΠΑ στους τομείς της ασφάλειας και της υγείας και ληφθούν υπόψη οι υποχρεώσεις τους στα αντίστοιχα ταμεία, το πραγματικό χρέος απογειώνεται στα 100 τρις δολάρια, το οποίο ξεπερνά κατά πολύ το 100% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Είναι καθαρά θέμα απόφασης των ΗΠΑ να μην συμπεριλαμβάνουν τα συγκεκριμένα χρέη στο λογιστικό υπολογισμού του τρέχοντος κρατικού χρέους, με αποτέλεσμα η πιστοληπτική αξιολόγηση της χώρας να διατηρείται στο ΑΑΑ και το κόστος δανεισμού της να παραμένει πολύ χαμηλό.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, όμως, οι επιλογές για δημιουργική λογιστική έχουν μειωθεί δραματικά με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ να αναζητούν ‘κρυμμένα’ ελλείμματα και χρέη ακόμη και κάτω από .. τις πέτρες στις ελληνικές παραλίες. Αυτή η ‘χρεοθηρική’ μανία που συνοδεύεται από πιέσεις για την προσμέτρηση των χρεών αυτών στο επίσημο κρατικό χρέος, ήταν εύκολα προβλέψιμη καθώς αποτελεί πάγια τακτική του ΔΝΤ στα προγράμματα ‘οικονομικής εξυγίανσης’ που θέτει στις χώρες που στρέφονται σε αυτό για δανεισμό.

Έτσι, ζητείται, πλέον, από την Ελλάδα η προσμέτρηση στο κρατικό χρέος των χρεών του ΟΣΕ και τον εποπτευόμενων από τον ΟΑΣΑ φορέων (ΕΘΕΛ, ΗΛΠΑΠ, ΗΣΑΠ), τα οποία υπολογίζονται πως στο κλείσιμο του έτους θα αγγίζουν τα 14 δις ευρώ. Αν η Ελλάδα αναγκαστεί να αποδεχτεί αυτόν τον υπολογισμό τότε το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ κινδυνεύει να αυξηθεί, τουλάχιστον, κατά 5,5%, ιδιαίτερα καθώς η μείωση του ρυθμού ανάπτυξης του ΑΕΠ κατά 4%, φέτος, γίνεται πιθανότερη εξαιτίας της επιδείνωσης της διεθνούς οικονομίας ενώ παράλληλα αυξάνεται η πιθανότητα το κρατικό έλλειμμα να διαμορφωθεί πάνω από το 10% στο τέλος του χρόνου (με το χειρότερο σενάριο να το υπολογίζει στο 13%), δηλαδή σε μεγάλη αρνητική απόκλιση από το στόχο του 8%.

Συμπεριλαμβάνοντας το κόστος της συμφωνίας για την πληρωμή των προμηθευτών νοσοκομείων το ‘νέο’ κρατικό χρέος αυξάνεται κοντά στα 20 δις, γεγονός που είναι πιθανό να οδηγήσει σε αύξηση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 142% στο τέλος του 2010. Αν η Ελλάδα υποκύψει στις πιέσεις του ΔΝΤ τότε θα ανοίξει το δρόμο για το συνυπολογισμό και άλλων ‘κρυφών’ ελλειμμάτων και χρεών, τα οποία με έναν πρόχειρο υπολογισμό ξεπερνούν τα 30 δις ευρώ.

Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να γίνει νέα αρνητική αναθεώρηση των τεθειμένων για τα επόμενα χρόνια στόχων, με τη χώρα να κινδυνεύει να αναγκαστεί να υιοθετήσει νέα μέτρα περικοπής δαπανών μέχρι το 2014, τα οποία θα πρέπει να εξοικονομήσουν επιπλέον 10 δις ευρώ το χρόνο.

Βέβαια, αν όλες οι αναπτυγμένες χώρες αναγκαστούν να υιοθετήσουν ανάλογες λογιστικές πρακτικές υπολογισμού του κρατικού χρέους, με αυτήν που προωθείται στην Ελλάδα, η δημοσιονομική εικόνα του κόσμου θα αλλάξει άρδην εν μία νυκτί. Σε μία τέτοια περίπτωση όμως και μετά το πρώτο σοκ, θα γινόταν φανερό πως η Ελλάδα είναι σε πολύ ‘καλύτερη’ θέση έναντι των υπόλοιπων κρατών, από αυτήν που παρουσιάζεται σήμερα, κάτι που θα βελτίωνε τη χρηματοπιστωτική της εικόνα.

Αντίθετα, αυτό που συμβαίνει από την αρχή της τρέχουσας κρίσης είναι η μεγέθυνση των ελληνικών προβλημάτων, με τον κίνδυνο αυτή η τάση να ενδυναμωθεί στο άμεσο μέλλον αν υιοθετηθεί η νέα πρόταση του ΔΝΤ, επιδεινώνοντας τη χρηματοπιστωτική εικόνα της χώρας ακόμη περισσότερο, με όσες αρνητικές συνέπειες μία τέτοια εξέλιξη συνεπάγεται.

Πάνος Παναγιώτου - διευθυντής ΕΚΤΑ
www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΚΤ: τυπώνοντας χρήμα 'στεγνώνει΄ την αγορά από ... ρευστό

Οι τράπεζες στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη αρνούνται να δώσουν δάνεια, παρατείνοντας την περίοδο έλλειψης ρευστότητας από την αγορά και οδηγώντας την ευρωπαϊκή οικονομία - πιθανόν με εξαίρεση τη Γερμανία - με μαθηματική ακρίβεια σε μία διπλή ύφεση (παρατεταμένη ύφεση για την Ελλάδα αφού η χώρα δε βγήκε από αυτήν ακόμη).

Αντί η ρευστότητα να διοχετευθεί προς τις επιχειρήσεις, τα στεγαστικά και τα καταναλωτικά δάνεια, αποθηκεύεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), όπου και παραμένει ανενεργή, αφήνοντας την αγορά να 'στεγνώσει', συμβάλλοντας στην επιμήκυνση και την επιδείνωση της κρίσης.  

Η κατάσταση αυτή ήταν, ήδη, δραματική πριν την ελληνική κρίση αλλά μετά από αυτήν και ιδιαίτερα μετά την απόφαση για την αγορά καλυμμένων κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ, έχει γίνει δραματική, με το ύψος των κεφαλαίων που 'παρκάρουν' στην ΕΚΤ να έχει εκτοξευτεί πάνω από το επίπεδο ρεκόρ που καταγράφηκε μετά την κατάρρευση της Lehman.  

Αυτό, γιατί η ΕΚΤ προσφέρει πολύ υψηλότερο διατραπεζικό επιτόκιο απ' ότι οι εμπορικές τράπεζες προκειμένου να προσελκύσει τα κεφάλαια τους ώστε να αντισταθμίσει το ποσό που ξοδεύει για την αγορά καλυμμένων κρατικών ομολόγων, σε μία προσπάθεια να κατευνάσει το φόβο της Γερμανίας ότι μέσω του προγράμματος αγoράς ομολόγων τυπώνει χρήμα.

Όταν η ΕΚΤ εγκαινίασε το νέο αυτό πρόγραμμα το Μάιο, δεσμεύτηκε να 'αποστειρώνει' τις όποιες αγορές ομολόγων της Ελλάδας και άλλων κρατών, με το να δέχεται ένα αντίστοιχο των αγορών ποσό σε καταθέσεις από τράπεζες, (στις οποίες και πληρώνει τόκο), έτσι ώστε η συνολική προσφορά χρήματος  να παραμένει αμετάβλητη. Με απλά λόγια, αν η ΕΚΤ αγοράσει ομόλογα αξίας 20 δις ευρώ διοχετεύοντας αυτό το ποσό στην αγορά, τότε επιχειρεί, ταυτόχρονα, να συγκεντρώσει 20 δις από τις τράπεζες, ώστε να μην αλλάξει η συνολική προσφορά χρήματος.

Λειτουργώντας με αυτόν τον τρόπο, ωστόσο, από τη μία πλευρά παρέχει στις τράπεζες το κίνητρο να δεσμεύουν τα χρήματα τους και να μην τα διοχετεύουν στην αγορά, ενώ, στην ουσία, δεν αλλάζει το γεγονός ότι, τελικά, δημιουργεί χρήμα από το τίποτε. Αυτό, γιατί τα κεφάλαια που 'παρκάρονται' στην ΕΚΤ μπορούν ανά πάσα στιγμή να αποδεσμευτούν, καθώς ανήκουν στις τράπεζες, ενώ τα ομόλογα που έχουν πιστωθεί στον ισολογισμό της ΕΚΤ παραμένουν εκεί μέχρι να ζητηθεί η αποπληρωμή τους από τις χώρες που τα έχουν εκδώσει (το διάστημα λήξης του είναι, συνήθως, μέχρι 2 έτη).

Ακόμη περισσότερο, όμως, η 'εξίσωση της ΕΚΤ’ φαίνεται να χάνει τη στήριξη της από τις ίδιες τις τράπεζες, καθώς την τελευταία εβδομάδα μπόρεσε να προσελκύσει μόνο 31,8 δις ευρώ έναντι 55 δις ευρώ που χρειαζόταν για να ‘αντισταθμίσει’ το ποσό που ξόδεψε στην αγορά ομολόγων στις τελευταίες 7 εβδομάδες. Κάνοντας την αφαίρεση είναι φανερό πως σε λιγότερο από δύο μήνες η ΕΚΤ έχει τυπώσει 23,2 δις ευρώ.  

Η νομισματική πολιτική της δημιουργίας χρήματος χωρίς αντίκρισμα βρίσκεται στην καρδιά του αγγλοσαξονικού οικονομικού συστήματος και βέβαια, στο κέντρο του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναλαμβάνει να τυπώσει χρήμα αγοράζοντας καλυμμένα κρατικά ομόλογα και αποκτώντας, έτσι, το δικαίωμα να ζητήσει να την αποπληρωμή τους όταν λήξουν αλλά και να επισπεύσει την πληρωμή τους μέσω εμπράγματων ασφαλειών στην περιουσία του κράτους που τα εξέδωσε, στην περίπτωση που αυτό δε μπορεί να αποπληρώσει το κεφάλαιο στην ώρα του.

Και αν, τουλάχιστον, αυτή η στρατηγική βοηθούσε να διοχετευθεί χρήμα στην αγορά ώστε να ενισχυθεί η ανάπτυξη και η κατανάλωση, τότε, ίσως, να είχε κάποια λογική βάση. Μα η ‘εξίσωση της ΕΚΤ’ επιτάσσει το τύπωμα χρήματος με έναν τρόπο που εξασφαλίζει την αποστράγγιση ρευστότητας από την αγορά, κάτι που σε συνδυασμό με την ευρωπαϊκή απόφαση για την υιοθέτηση πολύ σκληρού προγράμματος μείωσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, έχει προκαλέσει μία κατάσταση μόνιμης ‘ανομβρίας’ ρευστότητας στην αγορά, από τη οποία πάσχει περισσότερο απ’ όλους, προς το παρόν, η Ελλάδα.

Μία από τις άμεσες συνέπειες είναι να γίνεται όλο και λιγότερο πιθανό να αρχίσει η παροχή δανείων προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά, ασχέτως των πακέτων στήριξης προς τις τράπεζες και τα όποια μέτρα για την ενίσχυση της δικής τους ρευστότητας. Μα η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη καθώς την 1η Ιουλίου οι εμπορικές τράπεζες καλούνται να επιστρέψουν στην ΕΚΤ δάνεια διάρκειας ενός έτους και ύψους 442 δις ευρώ, κάτι το οποίο, είτε το πετύχουν στο ακέραιο είτε όχι, θα προκαλέσει περαιτέρω μείωση της ρευστότητας στο άμεσο μέλλον.

Και όλα αυτά, ενώ η ΕΚΤ φαίνεται να χάνει την αξιοπιστία της τόσο από τη Γερμανία, η οποία την κατηγορεί ευθέως ότι δεν τηρεί την υπόσχεση της να μην τυπώσει χρήμα, όσο και από τα περιφερειακά ευρωπαϊκά κράτη, όπως η Ισπανία η οποία βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας και κατηγορεί την ΕΚΤ ότι δεν κάνει .. τη δουλειά της, η οποία, ιδιαίτερα σύμφωνα με το νέο ρόλο της, είναι να εξασφαλίζει την ομαλή ροή ρευστότητας στην ευρωπαϊκή οικονομία.

Ίσως τα παραπάνω να φαίνονται λιγότερο ‘ελληνικό πρόβλημα’ απ’ ότι αυτά τα οποία αντιμετωπίζει, ήδη, η χώρα. Ας μην ξεχνάμε, όμως, πως η Ελλάδα ζει με ‘μηχανική στήριξη’, ένας σημαντικός βαθμός της οποίας προέρχεται από την ΕΚΤ. Και όσο η θέση της ΕΚΤ δυσχεραίνει αλλά και όσο αυτή αποτυγχάνει να κάνει αυτό για το οποίο είναι υπεύθυνη, τόσο οι αγορές θα θεωρούν περισσότερο πιθανή την πτώχευση της Ελλάδας και έτσι θα παρατείνουν και θα εντείνουν τη χρηματοπιστωτική πίεση, χειροτερεύοντας δραματικά τη θέση της.

Πάνος Παναγιώτου - διευθυντής ΕΚΤΑ

www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi

Σχόλια

30/06 20:47  Θουκιδίδης
Κε. Παναγιώτου.. ευχαριστούμε για το άρθρο σας..
Η Ελλάδα έχει προδοθεί και παραδοθεί εκ των εσω..
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Εταιρική Διακυβέρνηση, Γενικές Συνελεύσεις, σχολιασμός αποφάσεων διοικήσεων εισηγμένων και εποπτικών αρχών του Χ.Α., Άρθρα οικονομικού περιεχομένου.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις