Μετοχικός Ακτιβισμός
Άρθρα, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του ΣΕΔ
Λίγα λόγια για εμένα
Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου-ΣΕΔ (www.sed.gr) Μη κερδοσκοπικός οργανισμός, Ένωση Μετόχων και Επενδυτών του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
(διαβάστε περισσότερα)
Μουσικές Περιπλανήσεις από το forum του ΣΕΔ
·Έτος Σοπέν (Chopin): 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρεντερίκ Σοπέν
·Νίκος Γούναρης:O τραγουδιστής με τη βελούδινη φωνή
·HAIR:Το musical των hippies
·Beach Boys:Ένα υπέροχο φωνητικό συγκρότημα
·ADAMO:Ο θρύλος της Γαλλικής μουσικής σκηνής
·Edith Piaf:Το σπουργιτάκι
·Παύλος Σιδηρόπουλος:Ο πρίγκιπας του ροκ
·Αφοί Κατσιμίχα:Οι Έλληνες "Simon & Garfungel"
·The Mamas and The Papas
·Μαρίκα Νίνου, Η "Ντίβα" του Ρεμπέτικου
·LUCIANO PAVAROTTI 1935-2007
·Rolling Stones, Οι "γερόλυκοι του Rock"
·Μάρκος Βαμβακάρης, Ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου
·John Lennon, Strawberry fields for ever
·Hard Rock, Deep Purple-Led Zeppelin
·ΜΠΕΤΟΒΕΝ, Ο πιο πονεμένος άνθρωπος ή μισάνθρωπος ;
·Γιώργος Μητσάκης, Όπου Γιώργος και μάλαμα.
·Rock and Roll, Halley-Richard-Berry
·Dave Brubeck, Ο Θρύλος της Τζαζ
·Βασίλης Τσιτσάνης, Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού
·James Brown, O "νονός της σόουλ"
·Μπαχ, Ιωάννης Σεβαστιανός Μπαχ (1685-1750)
·Στέλιος..., Η μια και μοναδική φωνή στον...κόσμο
·Simon & Garfunkel, Sounds of Silence
·Μαρία Κάλλας, H ντίβα που δόξασε την Ελλάδα
·Έλβις Πρίσλεϊ, Ο "βασιλιάς" του Rock
·Σαββόπουλος, Ας κρατήσουν οι χοροί
·The Wall, Pink Floyd
·Oscar Peterson, Ο πιανίστας της Τζαζ
·Μότσαρτ, Amandeus:Το φαινόμενο
·Απλά...Στράτος, Ένας και...μοναδικός
·BEATLES, Από την Ιστορία στον Θρύλο
Σύνδεσμοι


Βελτιώθηκε πράγματι η οικονομία των ΗΠΑ;
590 αναγνώστες
Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009
23:44

Βελτιώθηκε πράγματι η οικονομία των ΗΠΑ;

Στα τέλη του 2008 οι αναγνώστες της στήλης διάβασαν πρώτοι και σε διεθνή αποκλειστικότητα με πληροφορίες από το 3FVIP.com ότι το έξυπνο χρήμα ήταν έτοιμο να ξεκινήσει την επιχείρηση επηρεασμού της πραγματικής οικονομίας μέσω της χρηματιστηριακής, επιχειρώντας να προκαλέσει οικονομική ανάρρωση, μετά το μεγαλύτερο κραχ των τελευταίων 80 ετών. Η συνταγή για να συμβεί αυτό απαιτούσε πτώση του δολαρίου και των ομολόγων και άνοδο του πετρελαίου και των μετοχών. Υποδείξαμε τα 30–35 δολάρια ως το πιθανότερο χαμηλό του πετρελαίου, προβλέψαμε κραχ των ομολόγων τοποθετώντας το στα τέλη του 2008 με αρχές 2009, υποστηρίξαμε ότι η αγορά μετοχών βρισκόταν σε πτωτική φούσκα και προβλέψαμε μακροπρόθεσμη ανοδική κίνηση της και το κυριότερο, συνδέσαμε όλα τα παραπάνω με το δολάριο υποστηρίζοντας πως θα ήταν η πτώση του που θα λειτουργούσε ως ο καταλύτης τους.

Από τη δήλωση του Μπερνάνκι περί πιθανού τέλους της ύφεσης το Σεπτέμβριο, μέχρι την ανακοίνωση της αύξησης του αμερικανικού ΑΕΠ κατά 3,50% στο γ΄ τρίμηνο του 2009, που έλαβε χώρα τον Οκτώβριο, φαίνεται πως γίνεται μία προσπάθεια από το έξυπνο χρήμα να πείσει ότι η αμερικανική οικονομία πήρε μπρος και επομένως ότι η ευρωπαϊκή και ο υπόλοιπος κόσμος θα ακολουθήσουν.

Ωστόσο, σύμφωνα με όσα στοιχεία παρουσιάσαμε στο παρελθόν και με βάση προηγούμενες προβλέψεις μας, η αμερικανική οικονομία θα έπρεπε, 6 μήνες μετά την ανάρρωση της χρηματιστηριακής, να εμφανίσει τα πρώτα σημάδια βελτίωσης, τα οποία, όμως, δε θα ήταν, απαραίτητα, ουσιαστικά αλλά περισσότερο αποτέλεσμα της τεχνητής αύξησης της ρευστότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω της ανόδου των χρηματιστηρίων μετοχών, του πετρελαίου και των εμπορευμάτων, της αποδέσμευσης κεφαλαίων από τα ομόλογα, των δημοσίων εγγραφών και των αυξήσεων κεφαλαίων.

Εξετάζοντας μερικά από τα τελευταία στοιχεία για την αμερικανική οικονομία ώστε να δούμε σε ποιο βαθμό υπήρξε βελτίωση της και ποια ήταν τα αίτια αυτής, η 1η διαπίστωσή μας έχει να κάνει με το γεγονός ότι ενώ σημαντική ανάρρωση παρουσίασε ο τομέας των υπηρεσιών, δε συνέβη το ίδιο με τη βιομηχανική παραγωγή. Ο σχετικός δείκτης για τον τομέα των υπηρεσιών, πέρασε σε θετικό έδαφος για 1η φορά σε ένα χρόνο, δηλώνοντας ανάπτυξη αλλά ο δείκτης του ετήσιου ρυθμού ανάπτυξης της βιομηχανικής παραγωγής παραμένει σε πτωτική τάση και στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 10 ετών. Δηλαδή, οι υπηρεσίες και ιδιαίτερα αυτές που σχετίζονται με το χρηματοοικονομικό / τραπεζικό τομέα, παρουσίασαν ανάπτυξη αλλά η καρδιά της οικονομίας, δηλαδή η βιομηχανία, συρρικνώθηκε.

Η 2η διαπίστωση είναι ότι ενώ το ΑΕΠ αυξήθηκε στο γ' τρίμηνο του 2009, ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης του παραμένει πτωτικός και στο χαμηλότερο επίπεδο της τρέχουσας δεκαετίας.

Περνάμε στην αγορά εργασίας, όπου οι αιτήσεις για νέο επίδομα ανεργίας έχουν μπει σε πτωτική τάση, ενώ σημαντική πτώση καταγράφει και ο ΚΜΟ 4 εβδομάδων του σχετικού δείκτη. Ωστόσο, ο δείκτης των νέων προσλήψεων δεν έχει αντιδράσει ανοδικά ενώ το κυριότερο είναι πως ο δείκτης του μέσου όρου των ωρών εργασίας ανά εβδομάδα στις ΗΠΑ, βρίσκεται σε κατακόρυφη πτώση την ώρα που μίνι κραχ έχει υποστεί και ο δείκτης της μέσης ωριαίας αμοιβής στις ΗΠΑ. Έτσι, η 3η διαπίστωση είναι ότι η προσπάθεια καταπολέμησης της ανεργίας έχει συνδεθεί όχι με την ουσιαστική ανάπτυξη αλλά με μείωση των αποδοχών των εργαζομένων και των ωρών απασχόλησης τους. Παρόλα αυτά, ο δείκτης ανεργίας παραμένει σε δυνατή ανοδική τάση και οδεύει προς την τιμή ρεκόρ του 10%.

Μελετώντας ιστορικά διαγράμματα βασικών οικονομικών δεικτών αποκτούμε μία ακόμη καλύτερη εικόνα της τρέχουσας οικονομικής κατάστασης. Ξεκινώντας από το δείκτη βιομηχανικής παραγωγής και με στοιχεία από το 1920 μέχρι σήμερα, διαπιστώνουμε πως το τρέχον κραχ είναι το μεγαλύτερο στην ιστορία του δείκτη.

Περνώντας στο δείκτη προσωπικού εισοδήματος βλέπουμε πως το σχετικό διάγραμμα έχει μία μία άσχημη ιστορία να μας πει, καθώς ο δείκτης παραμένει σε πτωτική τάση έχοντας καταγράψει νέο ετήσιο χαμηλό στο 2009 αλλά το κυριότερο, είναι η 1η φορά από το 1960 που το προσωπικό εισόδημα στις ΗΠΑ συρρικνώνεται αντί να αυξάνεται.

Ένας από τους κλάδους που συζητήθηκε ιδιαίτερα είναι αυτός των αυτοκινήτων. Μελετώντας το σχετικό δείκτη πωλήσεων αμερικανικών αυτοκινήτων από το 1965 μέχρι σήμερα, διαπιστώνουμε ότι βρίσκεται κοντά στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων 45 ετών, έχοντας, μάλιστα ανακτήσει την πτωτική του τάση.

Τέλος ένα διάγραμμα που κόβει την ανάσα είναι αυτό του Εθνικού Χρέους των ΗΠΑ, το οποίο το 1980 ήταν κάτω από το 1 τρις, το 1990 ήταν στα 3 τρις, το 2000 στα 5,5 τρις και σήμερα, έχει ξεπεράσει τα 12 τρις δολάρια.

Μετά από όλα τα παραπάνω φαίνεται λίγο υπερβολικός ο ισχυρισμός του έξυπνου χρήματος ότι οι ΗΠΑ έχουν μπει σε φάση οικονομικής ανάπτυξης.


Ελληνική Κοινότητα Τεχνικής Ανάλυσης
www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Εταιρική Διακυβέρνηση, Γενικές Συνελεύσεις, σχολιασμός αποφάσεων διοικήσεων εισηγμένων και εποπτικών αρχών του Χ.Α., Άρθρα οικονομικού περιεχομένου.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις