Μετοχικός Ακτιβισμός
Άρθρα, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του ΣΕΔ
Λίγα λόγια για εμένα
Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου-ΣΕΔ (www.sed.gr) Μη κερδοσκοπικός οργανισμός, Ένωση Μετόχων και Επενδυτών του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
(διαβάστε περισσότερα)
Μουσικές Περιπλανήσεις από το forum του ΣΕΔ
·Έτος Σοπέν (Chopin): 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρεντερίκ Σοπέν
·Νίκος Γούναρης:O τραγουδιστής με τη βελούδινη φωνή
·HAIR:Το musical των hippies
·Beach Boys:Ένα υπέροχο φωνητικό συγκρότημα
·ADAMO:Ο θρύλος της Γαλλικής μουσικής σκηνής
·Edith Piaf:Το σπουργιτάκι
·Παύλος Σιδηρόπουλος:Ο πρίγκιπας του ροκ
·Αφοί Κατσιμίχα:Οι Έλληνες "Simon & Garfungel"
·The Mamas and The Papas
·Μαρίκα Νίνου, Η "Ντίβα" του Ρεμπέτικου
·LUCIANO PAVAROTTI 1935-2007
·Rolling Stones, Οι "γερόλυκοι του Rock"
·Μάρκος Βαμβακάρης, Ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου
·John Lennon, Strawberry fields for ever
·Hard Rock, Deep Purple-Led Zeppelin
·ΜΠΕΤΟΒΕΝ, Ο πιο πονεμένος άνθρωπος ή μισάνθρωπος ;
·Γιώργος Μητσάκης, Όπου Γιώργος και μάλαμα.
·Rock and Roll, Halley-Richard-Berry
·Dave Brubeck, Ο Θρύλος της Τζαζ
·Βασίλης Τσιτσάνης, Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού
·James Brown, O "νονός της σόουλ"
·Μπαχ, Ιωάννης Σεβαστιανός Μπαχ (1685-1750)
·Στέλιος..., Η μια και μοναδική φωνή στον...κόσμο
·Simon & Garfunkel, Sounds of Silence
·Μαρία Κάλλας, H ντίβα που δόξασε την Ελλάδα
·Έλβις Πρίσλεϊ, Ο "βασιλιάς" του Rock
·Σαββόπουλος, Ας κρατήσουν οι χοροί
·The Wall, Pink Floyd
·Oscar Peterson, Ο πιανίστας της Τζαζ
·Μότσαρτ, Amandeus:Το φαινόμενο
·Απλά...Στράτος, Ένας και...μοναδικός
·BEATLES, Από την Ιστορία στον Θρύλο
Σύνδεσμοι


Ανάλυση από ΕΚΤΑ-ΠΗΓΑΣΟΣ:Η σκυτάλη στα «μικρά»
779 αναγνώστες
Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009
00:34

Χρησιμοποιώντας τις τράπεζες στην άνοδο και την πτώση των χρηματιστηρίων

Oι τράπεζες συνδέονται με το έξυπνο χρήμα περισσότερο από κάθε άλλο τομέα της οικονομίας και η επιρροή τους στην κατεύθυνση της αγοράς είναι, περισσότερο, από καταλυτική. Ο πιο απλός τρόπος για να μελετήσουμε πώς ο τραπεζικός κλάδος οδηγεί ανοδικά ή πτωτικά τις αγορές μετοχών είναι μέσω της μεταβολής της κεφαλαιοποίησης του και κατά συνέπεια της μεταβολής της βαρύτητάς του στο αμερικανικό χρηματιστήριο.

Με βάση στοιχεία από το 3FVI.com, κατά την διάρκεια της ανόδου της δεκαετίας του '90 η βαρύτητα του χρηματοοικονομικού / τραπεζικού κλάδου στον S&P 500 αυξήθηκε από το 7% στο 14,4%. Αντίστοιχα από το 2003 μέχρι το 2006 η βαρύτητα του τραπεζικού κλάδου έφτασε στο 22,3%, κατακτώντας τον απόλυτα πρωταγωνιστικό ρόλο στις αγορές μετοχών, με το δεύτερο σε βαρύτητα κλάδο (υγείας) να έχει ποσοστό βαρύτητας, μόλις, 12%.

Η διαφορά μεταξύ των δύο περιόδων έγκειται στον τρόπο με τον οποίο το έξυπνο χρήμα 'χρησιμοποιεί' τις τράπεζες ανάλογα με την κατάσταση της πραγματικής οικονομίας. Όταν υπάρχει πραγματική οικονομική ανάπτυξη, όπως στη δεκαετία του '90, οι τράπεζες λειτουργούν συμπληρωματικά και βοηθητικά στον εκάστοτε κλάδο οδηγό, ο οποίος και είναι, κατά κανόνα, ο πρωταγωνιστής αυτής της ανάπτυξης (πχ. στη δεκαετία του '90 ο πρωταγωνιστής ήταν ο κλάδος της τεχνολογίας).

Όταν, όμως, η οικονομία βρίσκεται σε φάση ύφεσης, όπως για παράδειγμα το 2003, ο ρόλος των τραπεζών γίνεται από βοηθητικός, πρωταγωνιστικός. Έτσι, ενώ το 1999 ο κλάδος με τη μεγαλύτερη βαρύτητα στον S&P 500 ήταν αυτός της τεχνολογίας με ποσοστό 29,2% (!) και οι τράπεζες ήταν δεύτερες με ποσοστό βαρύτητας 13%, φτάνοντας στο 2000 και τη χρονιά του κραχ, η βαρύτητα των τραπεζών απογειώθηκε φτάνοντας στο 17,3% και το 2001, χρονιά της οικονομικής ύφεσης ξεπέρασε αυτήν του κλάδου τεχνολογίας φτάνοντας στο 17,8% με την τεχνολογία να πέφτει στο 17,6%.

Από το 1996 μέχρι το 2000, όταν δηλαδή στην οικονομία έρεε άφθονη ρευστότητα και υπήρχε μεγάλη ανάπτυξη, η βαρύτητα των τραπεζών στο αμερικανικό χρηματιστήριο μειώθηκε, καθώς ο ρόλος τους υποβαθμίστηκε από το έξυπνο χρήμα. Από τη χρονιά του κραχ και μετά, όμως και μέχρι το 2006, η βαρύτητα των τραπεζών στην αμερικανική αγορά μετοχών αυξήθηκε δραματικά, φτάνοντας στο 22,3%.

Οι τράπεζες, όμως, δε χρησιμοποιούνται μόνο στην άνοδο αλλά και στην πτώση και το καλύτερο παράδειγμα είναι αυτό του κραχ του 2008 – 2009, όταν η πτώση τους ήταν τόσο μεγάλη και η συρρίκνωση της κεφαλαιοποίησης τους τέτοιων διαστάσεων, που η βαρύτητά τους μειώθηκε στο 8,9%, στις 09 Μαρτίου του 2009, ποσοστό που ήταν το χαμηλότερο από το 1990 και που έφερε τον κλάδο στην 6η από τις 10 θέσεις ως προς τη βαρύτητά του στον S&P 500. Με άλλα λόγια, το επίκεντρο της αρνητικής παρέμβασης και ο οδηγός της πτώσης του 2008-2009 ήταν οι και πάλι οι τράπεζες.

Σε αναλύσεις μας εκείνης της περιόδου είχαμε προβλέψει πως η ανάρρωση της πραγματικής οικονομίας θα επιχειρούνταν μέσα από την ανάρρωση της χρηματιστηριακής οικονομίας και την άνοδο της διεθνούς αγοράς μετοχών και υποδείξαμε τις τράπεζες ως τον κλάδο που θα αναλάμβανε το ρόλο του πρωταγωνιστή. Λιγότερο από 9 μήνες αργότερα η βαρύτητα του κλάδου των τραπεζών έχει αυξηθεί από το 8,9% στο 15% και από την 6η στη 2η θέση της λίστας, κάτω, μόνο από τον κλάδο τεχνολογίας. Με απλά λόγια, οδηγός και της νέας τάσης είναι, ξανά, οι τράπεζες.

Έτσι, ο ρόλος τους γίνεται φανερός μέσα από την προσεκτική ανάλυση των κύκλων αύξησης και μείωσης της βαρύτητας τους στην αμερικανική αγορά μετοχών και το βασικότερο συμπέρασμα είναι πως αποτελούν ένα ισχυρό όπλο αύξησης και μείωσης της ρευστότητας στο σύστημα, όχι με τη γνωστή μορφή της παροχής δανείων στην πραγματική οικονομία αλλά με την αυξομείωση της κεφαλαιοποίησης τους στη χρηματιστηριακή οικονομία.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα 'εφαρμογής της θεωρίας στην πράξη' είναι αυτό της J.P. Morgan, μίας εκ των τραπεζικών μετοχών που είναι συνδεδεμένη με το έξυπνο χρήμα. Μετά το μίνι κραχ του 1998 όταν η ρευστότητα και η οικονομία απειλήθηκαν, η μετοχή απογειώθηκε από τα 18,86 δολάρια στα 53,43 μέσα σε διάστημα 14 μηνών, βοηθώντας στην χρηματιστηριακή ανάρρωση και την έξοδο από το κραχ. Αντίθετα, από τα μέσα του 2000 και μέχρι τα τέλη του 2002 η μετοχή βυθίστηκε από τα 53,43 στα 14,93 δολάρια, συνδράμοντας στην εκροή ρευστότητας από το σύστημα και στο σπάσιμο της φούσκας. Από τα τέλη του 2002 η μετοχή ξεκίνησε έναν νέο κύκλο ανόδου φτάνοντας, λίγο πριν τα μέσα του 2007, στα 50,18 δολάρια, συμβάλλοντας και πάλι στη χρηματιστηριακή άνοδο. Από τότε και μέχρι το Μάρτιο του 2009, όμως, η μετοχή κατέρρευσε και πάλι φτάνοντας στα 17,62 δολάρια. Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι η πτώση της J.P. Morgan ξεκίνησε περισσότερο από 5 μήνες πριν την αρχή της πτώσης του αμερικανικού χρηματιστηρίου, ένδειξη ότι η μετοχή ηγήθηκε και αυτής της τάσης. Μετά από όλα τα παραπάνω, δεν πρέπει να προκαλέσει έκπληξη το γεγονός πως η J.P. Morgan αυξήθηκε από τα 17,62 δολάρια, στο χαμηλό του Μαρτίου του 2009, στα 47,47 στο πρόσφατο υψηλό της, οδηγώντας αυτή τη φορά τη χρηματιστηριακή άνοδο.

Συμπερασματικά, ο ρόλος των τραπεζών είναι εξαιρετικά σημαντικός τόσο στην άνοδο όσο και στην πτώση των χρηματιστηριακών αγορών και η γνώση του τρόπου που χρησιμοποιούνται από το έξυπνο χρήμα μπορεί να βοηθήσει τους επενδυτές να εκμεταλλευτούν τους ανοδικούς και πτωτικούς τους κύκλους αλλά και να εξάγουν γενικότερα συμπεράσματα για το πού βρίσκονται και προς τα πού κατευθύνονται οι αγορές.


Ελληνική Κοινότητα Τεχνικής Ανάλυσης
www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η σκυτάλη στα «μικρά»

Με εβδομαδιαία άνοδο 0,29% έκλεισε ο Γενικός Δείκτης την Παρασκευή στις 2.838,13
μονάδες με μειωμένες μέσες ημερήσιες συναλλαγές κατά 36% που κινήθηκαν κοντά στα 253
εκ. ευρώ σε σχέση με τα 397 εκ. ευρώ της προηγούμενης ενώ παρατηρήθηκαν εκροές 69 χιλ.
ευρώ στα μετοχικά αμοιβαία μειώνοντας τις συνολικές εισροές στα 98,1 εκ. ευρώ από την
αρχή του έτους.
Αναμφισβήτητα η εβδομάδα που ολοκληρώθηκε είχε ως κύριους πρωταγωνιστές τους
τίτλους της μικρής κεφαλαιοποίησης. Χρειάστηκε σχεδόν να «διπλώσει» ο Γενικός Δείκτης
(1.450 – 2.930) ώστε να υπάρξει κάποια ευρύτερη αφύπνιση ενδιαφέροντος σε τίτλους που
έχουν χαμηλότερες αποτιμήσεις και επαρκή θεμελιώδη για να εστιαστούν μετοχές που είχαν
βρεθεί στο παρασκήνιο λόγω της πολύ αδύναμης συναλλακτικής δραστηριότητας, των
επιχειρηματικών αμφιβολιών που συνεπάγεται η παρατεταμένη μείωση της ζήτησης αλλά και
της εστίασης σε τίτλους επενδυτικής μόδας που κατά κύριο λόγο προέρχονταν από το
χρηματοοικονομικό χώρο. Η εκκίνηση λοιπόν δόθηκε και ακόμα είναι πολύ νωρίς για να
υποστηριχθεί ότι το ράλι των μικρών της αγοράς εκτονώθηκε ή βρίσκεται κοντά στο τέλος
του. Απόδειξη είναι ότι οι περισσότεροι βασικοί μέτοχοι δεν φαίνονται πρόθυμοι να
ρευστοποιήσουν κάποιο μέρος της συμμετοχής τους στα τρέχοντα επίπεδα τιμών, οι
συγκεντρώσεις ποσοστών παραμένουν μεγάλες και τέλος οι αποτιμήσεις είναι τέτοιες που με
μικρή σχετικά αγοραστική ισχύ μπορούν πολλοί τίτλοι να κινηθούν επιθετικά ακόμα και σε
αρνητικές συνεδριάσεις. Υπάρχουν ακόμα ιδέες και ευκαιρίες όπως και σημαντική
ρευστότητα από κερδισμένες θέσεις στο περιθώριο της αγοράς που αναζητούν υποτιμημένες
περιπτώσεις εταιριών ή σενάρια δημιουργώντας ένα δυνατό αγοραστικό μίγμα που
καθημερινά έλκει περισσότερους κωδικούς. Αν και η κίνηση των μικρών χαρτιών είθισται να
αποτελεί το «happy end» μιας ανοδικής τάσης η σχέση απόδοσης ρίσκου είναι τέτοια που
αποτελεί δέλεαρ για τους εμπλεκόμενους στο να ρισκάρουν ένα μέρος της ρευστότητας τους
ειδικά αν αυτή προέρχεται από κερδισμένες θέσεις ή από χαρτοφυλάκια που έχασαν την
άνοδο των μετοχών της μεγάλης κεφαλαιοποίησης και κυνηγούν υπεραποδόσεις που θα τους
καλύψουν θεωρητικά το χαμένο έδαφος.
Τεχνικά ο Γενικός Δείκτης αύξησε την μεταβλητότητα του, η συχνή εναλλαγή στα πρόσημα
του Γενικού Δείκτη μεγάλωσε το ενδοσυνεδριακό εύρος κίνησης με μειωμένες ωστόσο
συναλλαγές δείγμα επιφυλακτικότητας σε επίπεδο δεικτοβαρών μετοχών καθώς και τεχνικά
οι περισσότερες από αυτές βρίσκονται σε βραχυπρόθεσμα υπερτιμημένα επίπεδα. Από την
άλλη πλευρά η διόρθωση της αγοράς γίνεται με μετριοπαθή τρόπο τηρουμένων των
καταγεγραμμένων αποδόσεων από την αρχή και από τα χαμηλά έτους δίνοντας την
εντύπωση ότι ακόμα οι αγοραστές διατηρούν διακριτικά τον έλεγχο της κατάστασης
επεμβαίνοντας σε κομβικά επίπεδα τιμών. Η διόρθωση παραμένει στο πρόγραμμα ωστόσο η
αγορά καλείται να απαντήσει στο ερώτημα βιωσιμότητας και επέκτασης της ανόδου των
μικρών χαρτιών στοιχείο το οποίο θα διατηρήσει ακμαίο το ενδιαφέρον για αγορές και την
προσέλκυση νέας ρευστότητας. Σημείο αναφοράς θα αποτελέσει και ο συναλλακτικός όγκος
ο οποίος θα δώσει και το στίγμα περιορισμού της προσφοράς η οποία ακόμα δεν μπορεί να
θεωρηθεί ότι είναι αμελητέα σε επίπεδο δεικτοβαρών τίτλων. Σημεία στήριξης οι 2.790 και εν
συνεχεία οι 2.660 μονάδες περιοχή από την οποία διέρχεται η μεσοπρόθεσμη πλαγιοανοδική
στήριξη τιμών στο Γενικό Δείκτη.

Τεχνική εικόνα



Μάνος Χατζηδάκης
Υπ. Επενδυτικής Στρατηγικής

ΠΗΓΑΣΟΣ Α.Χ.Ε.Π.Ε.Υ.
www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Εταιρική Διακυβέρνηση, Γενικές Συνελεύσεις, σχολιασμός αποφάσεων διοικήσεων εισηγμένων και εποπτικών αρχών του Χ.Α., Άρθρα οικονομικού περιεχομένου.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις