Μετοχικός Ακτιβισμός
Άρθρα, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του ΣΕΔ
Λίγα λόγια για εμένα
Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου-ΣΕΔ (www.sed.gr) Μη κερδοσκοπικός οργανισμός, Ένωση Μετόχων και Επενδυτών του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
(διαβάστε περισσότερα)
Μουσικές Περιπλανήσεις από το forum του ΣΕΔ
·Έτος Σοπέν (Chopin): 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρεντερίκ Σοπέν
·Νίκος Γούναρης:O τραγουδιστής με τη βελούδινη φωνή
·HAIR:Το musical των hippies
·Beach Boys:Ένα υπέροχο φωνητικό συγκρότημα
·ADAMO:Ο θρύλος της Γαλλικής μουσικής σκηνής
·Edith Piaf:Το σπουργιτάκι
·Παύλος Σιδηρόπουλος:Ο πρίγκιπας του ροκ
·Αφοί Κατσιμίχα:Οι Έλληνες "Simon & Garfungel"
·The Mamas and The Papas
·Μαρίκα Νίνου, Η "Ντίβα" του Ρεμπέτικου
·LUCIANO PAVAROTTI 1935-2007
·Rolling Stones, Οι "γερόλυκοι του Rock"
·Μάρκος Βαμβακάρης, Ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου
·John Lennon, Strawberry fields for ever
·Hard Rock, Deep Purple-Led Zeppelin
·ΜΠΕΤΟΒΕΝ, Ο πιο πονεμένος άνθρωπος ή μισάνθρωπος ;
·Γιώργος Μητσάκης, Όπου Γιώργος και μάλαμα.
·Rock and Roll, Halley-Richard-Berry
·Dave Brubeck, Ο Θρύλος της Τζαζ
·Βασίλης Τσιτσάνης, Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού
·James Brown, O "νονός της σόουλ"
·Μπαχ, Ιωάννης Σεβαστιανός Μπαχ (1685-1750)
·Στέλιος..., Η μια και μοναδική φωνή στον...κόσμο
·Simon & Garfunkel, Sounds of Silence
·Μαρία Κάλλας, H ντίβα που δόξασε την Ελλάδα
·Έλβις Πρίσλεϊ, Ο "βασιλιάς" του Rock
·Σαββόπουλος, Ας κρατήσουν οι χοροί
·The Wall, Pink Floyd
·Oscar Peterson, Ο πιανίστας της Τζαζ
·Μότσαρτ, Amandeus:Το φαινόμενο
·Απλά...Στράτος, Ένας και...μοναδικός
·BEATLES, Από την Ιστορία στον Θρύλο
Σύνδεσμοι


FED: αυτοπροτείνεται ως παγκόσμιος 'προστάτης' των αγορών
591 αναγνώστες
Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009
23:52

Σε ανάλυσή του κυρίου Παναγιώτου στις 09 Ιουλίου του 2007, με τίτλο: 'Οι «προστάτες» των αγορών', πολύ πριν η φράση 'οικονομική κρίση' μπει στο καθημερινό λεξιλόγιο πολιτικών και οικονομικών ιθυνόντων, ο διευθυντής της ΕΚΤΑ είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: ' Το 1998 ο Soros είχε υποστηρίξει ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν ασταθές και τίποτε δε θα μπορούσε να αποκλείσει μία κατάρρευσή του. Το μόνο φάρμακο στην ασθένεια ήταν, κατά τη γνώμη του, ένα παγκόσμιο κέντρο ελέγχου του συστήματος, το οποίο θα μπορούσε να παρέμβει με σκοπό την προστασία του, κάθε φορά που αυτό θα χρειαζόταν.

Μόνο που του 'διέφυγε' ότι τα κέντρα τα διευθύνουν άνθρωποι και οι άνθρωποι, ακόμη και όταν είναι αγνοί και αγαθοί στις προθέσεις, έξυπνοι και ικανοί, μπορούν να υποπέσουν σε λάθη. Πόσο μάλλον όταν δεν είναι και τόσο αγνοί ή τόσο ικανοί.'

Στη συνέχεια του ίδιου άρθρου διαβάζουμε: “ ... το πρόβλημα, στην περίπτωση που εξετάζουμε εδώ, ήταν, είναι και θα είναι πάντα, άμεσα συνδεδεμένο με την απόπειρα εξουσίας και δήθεν προστατευτικής και πατερναλιστικής χειραγώγησης των αρτηριών του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, που μεταφέρουν κεφάλαιο σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Ο Soros ρωτήθηκε κάποτε γιατί πίστευε πως οι αγορές χρειάζονταν προστασία και απάντησε «γιατί υπάρχουν πολλοί σαν και εμένα». Αυτό που δε φαντάστηκε (;) ήταν ότι οι προστάτες μπορεί να είναι πιο επικίνδυνοι από τους κερδοσκόπους αλλά και πολλοί πιο ισχυροί και οργανωμένοι. Τα κέντρα που πλημμύρισαν τις αγορές με χρήμα δεν το έπραξαν για να προστατεύσουν τις τελευταίες αλλά το ίδιο το σύστημα το οποίο δημιούργησαν και του οποίου είναι οι συντηρητές.”

Σε άλλο άρθρο του, στις 02 Απριλίου 2009, με τίτλο: 'Κρίσεις: είναι δυνατόν να αποτελούν κατασκευασμένο προϊόν;' ο κύριος Παναγιώτου ανέφερε τα εξής: 'συγκρίνοντας την πρώτη γνωστή κρίση της χρηματιστηριακής ιστορίας με αυτήν που βιώνουμε σήμερα, πηγαίνουμε πίσω στο 1790 και στην ίδρυση της “Πρώτης Τράπεζας Των ΗΠΑ” η οποία ήταν στην πράξη η πρώτη Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ, με την άδεια να τυπώνει χρήμα και να το δανείζει στο αμερικανικό κράτος.

Η ίδρυση της είχε τρομακτικές συνέπειες στην οικονομία μέσα στους πρώτους 10 μήνες λειτουργίας της. Από την πρώτη κιόλας ημέρα, πλημμύρισε τις επιχειρήσεις με δάνεια και τραπεζογραμμάτια.. Ενώ στην αρχή η τεράστια ρευστότητα βοήθησε την αγορά χρεογράφων να εκτοξευτεί, το κλείσιμο της στρόφιγγας και το στέγνωμα της ρευστότητας που ακολούθησε όταν η Τράπεζα ακολούθησε πιο σφιχτή νομισματική πολιτική, οδήγησε στο πρώτο αμερικανικό κραχ, εξωθώντας τους κερδοσκόπους να πουλήσουν τα χρεόγραφα τους σε πολύ χαμηλές τιμές.

Η περίοδος ονομάστηκε “Πανικός του 1792” και ξεπεράστηκε όπως προκλήθηκε, με την παρέμβαση της Τράπεζας, η οποία έκανε ενέσεις ρευστότητας στην αγορά και επιπλέον προέβη σε αγορά χρεογράφων. Μέσα στον πανικό του 1792 ο Πρόεδρος της Πρώτης Τράπεζας των ΗΠΑ έγραψε στον William Senton, ταμεία της Τράπεζας της Νέας Υόρκης, προτείνοντας του οι χρηματιστές ομολόγων που δεν είχαν καταστραφεί από την κρίση να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός χρηματιστηριακού οργανισμού, με την εγγύηση της Τράπεζας της Νέας Υόρκης και του Υπουργείου Οικονομικών, στο οποίο θα γίνονταν η διαπραγμάτευση των ομολόγων κάτω από έλεγχο. Το σκεπτικό ήταν ότι αυτό που έφταιγε για την κρίση ήταν η έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών. Κάτω από την πίεση της οικονομικής κρίσης και του χρηματιστηριακού πανικού, οι πολιτικοί αποδέχτηκαν την υπογραφή της 'Συμφωνίας Μπάτονγουντ”.

Σύμφωνα με αυτήν, όσοι υπέγραφαν τη συμφωνία, κυρίως χρηματιστές και κερδοσκόποι, θα μπορούσαν να συναλλάσσονται μεταξύ τους υπό την εποπτεία της Τράπεζας της Νέας Υόρκης. Η ομάδα των συναλλασσόμενων μεγάλωσε, σταδιακά και κατέληξε το 1817 στη δημιουργία του New York Stock Exchange Board, δηλαδή του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, του οποίου ο έλεγχος και η εποπτεία βρίσκονταν στα χέρια της Κεντρικής Τράπεζας και των συνεργατών της.'

Μετά απ' όλα τα παραπάνω έχουν πολύ ενδιαφέρον οι προχτεσινές δηλώσεις του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Νέας Υόρκης Μπεν Μπερνάνκι ο οποίος από την Ασία είπε χαρακτηριστικά: «Η κρίση έχει υπογραμμίσει την ανάγκη πολλών μεταρρυθμίσεων, από την αναθεώρηση της εποπτείας του χρηματοοικονομικού τομέα έως την επίλυση των διεθνών ανισορροπιών.»

Στις 'αναγκαίες αλλαγές ' αναφέρθηκαν αυτές που θα οδηγήσουν στην εποπτεία των hedge funds, των τοξικών τίτλων, των φορολογικών παραδείσων και των offshore εταιρειών. Βασικός στόχος, σύμφωνα με τον Διοικητή της FED, ο έλεγχος της 'σκιώδους χρηματιστηριακής αγοράς', η βελτίωση της διαφάνειας, η ενίσχυση της εποπτείας της αγοράς μέσω της αποσαφήνισης και επέκτασης του πεδίου εφαρμογής των οδηγιών για χειραγώγηση της αγοράς κλπ. Στην ερώτηση ποιος είναι ο καταλληλότερος ως παγκόσμιος ελεγκτής του χρηματοπιστωτικού συστήματος ο Μπερνάνκι απαντά: η FED.

Ταυτόγχρονα, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ αυτοπροτείνεται και 'αυτοπροωθείται' ως το ισχυρότερο οικονομικό – χρηματοπιστωτικό όργανο του κόσμου, με ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο της διεθνούς χρηματιστηριακής οικονομίας και κατ' επέκταση και της πραγματικής οικονομίας. Το δίλημμα που τίθεται είναι το εξής: είτε ισχυροποιείται η FED και ανάγεται σε παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό ρυθμιστή και προστάτη του συστήματος, με πολύ μεγαλύτερη εξουσία και πολύ περισσότερες αρμοδιότητες από αυτές που, ήδη, έχει σήμερα, ώστε να εγγυηθεί την εύρυθμη λειτουργία του και την αποφυγή νέων κρίσεων, είτε το σύστημα, μοιραία, θα βρεθεί αντιμέτωπο με νέες και ίσως μεγαλύτερες από την τρέχουσα κρίσεις.

Διαβάζοντας χρηματιστηριακή ιστορία διαπιστώνουμε πως το ίδιο δίλημμα έχει τεθεί επανειλημμένα από τη FED και κάθε φορά κατέληγε να της δίνει ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο της αμερικανικής οικονομίας, χωρίς, βέβαια, να αποτρέψει, ποτέ, τις οικονομικές κρίσεις. Είναι η πρώτη φορά, όμως, που το δίλημμα αυτό τίθεται σε όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου, με τη FED να απαιτεί μία αναβάθμιση του ρόλου της με παγκόσμιες συνέπειες. Και όπως και να το εξετάσει κανείς, σε αυτό βοήθησε η μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων 80 ετών.


Ελληνική Κοινότητα Τεχνικής Ανάλυσης
www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Εταιρική Διακυβέρνηση, Γενικές Συνελεύσεις, σχολιασμός αποφάσεων διοικήσεων εισηγμένων και εποπτικών αρχών του Χ.Α., Άρθρα οικονομικού περιεχομένου.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις