Μετοχικός Ακτιβισμός
Άρθρα, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του ΣΕΔ
Λίγα λόγια για εμένα
Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου-ΣΕΔ (www.sed.gr) Μη κερδοσκοπικός οργανισμός, Ένωση Μετόχων και Επενδυτών του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
(διαβάστε περισσότερα)
Μουσικές Περιπλανήσεις από το forum του ΣΕΔ
·Έτος Σοπέν (Chopin): 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρεντερίκ Σοπέν
·Νίκος Γούναρης:O τραγουδιστής με τη βελούδινη φωνή
·HAIR:Το musical των hippies
·Beach Boys:Ένα υπέροχο φωνητικό συγκρότημα
·ADAMO:Ο θρύλος της Γαλλικής μουσικής σκηνής
·Edith Piaf:Το σπουργιτάκι
·Παύλος Σιδηρόπουλος:Ο πρίγκιπας του ροκ
·Αφοί Κατσιμίχα:Οι Έλληνες "Simon & Garfungel"
·The Mamas and The Papas
·Μαρίκα Νίνου, Η "Ντίβα" του Ρεμπέτικου
·LUCIANO PAVAROTTI 1935-2007
·Rolling Stones, Οι "γερόλυκοι του Rock"
·Μάρκος Βαμβακάρης, Ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου
·John Lennon, Strawberry fields for ever
·Hard Rock, Deep Purple-Led Zeppelin
·ΜΠΕΤΟΒΕΝ, Ο πιο πονεμένος άνθρωπος ή μισάνθρωπος ;
·Γιώργος Μητσάκης, Όπου Γιώργος και μάλαμα.
·Rock and Roll, Halley-Richard-Berry
·Dave Brubeck, Ο Θρύλος της Τζαζ
·Βασίλης Τσιτσάνης, Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού
·James Brown, O "νονός της σόουλ"
·Μπαχ, Ιωάννης Σεβαστιανός Μπαχ (1685-1750)
·Στέλιος..., Η μια και μοναδική φωνή στον...κόσμο
·Simon & Garfunkel, Sounds of Silence
·Μαρία Κάλλας, H ντίβα που δόξασε την Ελλάδα
·Έλβις Πρίσλεϊ, Ο "βασιλιάς" του Rock
·Σαββόπουλος, Ας κρατήσουν οι χοροί
·The Wall, Pink Floyd
·Oscar Peterson, Ο πιανίστας της Τζαζ
·Μότσαρτ, Amandeus:Το φαινόμενο
·Απλά...Στράτος, Ένας και...μοναδικός
·BEATLES, Από την Ιστορία στον Θρύλο
Σύνδεσμοι


Ανάλυση από την ΕΚΤΑ
615 αναγνώστες
Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009
00:46

ΗΠΑ: πόλεμος και χρηματιστήριο καθορίζουν τη δημοτικότητα του Προέδρου

Σε πολλές αναλύσεις μας έχουμε εξετάσει τη σύνδεση της χρηματιστηριακής με την πραγματική οικονομία και το βαθμό στον οποίο η μία επηρεάζει την άλλη. Μέσα από πολλές έρευνες του 3FVIP.com είδαμε πως η χρηματιστηριακή οικονομία αποκτά όλο και μεγαλύτερη επιρροή στο παγκόσμιο οικονομικό όχημα, λειτουργώντας ,άλλοτε, σα φρένο, που το επιβραδύνει απότομα και άλλοτε σαν γκάζι, που του δίνει ταχύτητα.

Οι βασικότεροι κύκλοι της χρηματιστηριακής οικονομίας είναι 2: ο πρώτος συνδέεται με την περίοδο επέκτασης της πίστωσης, που βοηθά στη χρηματιστηριακή άνοδο, τη δημιουργία υπεραξιών και που καταλήγει στη δημιουργία φούσκας και ο δεύτερος, συνδέεται με την περίοδο αποσυμπίεσης, όταν οι υπεραξίες εξαερίζονται μέσω της κατάρρευσης των τιμών των μετοχών.

Η αρχή της μεγάλης συσχέτισης του χρηματιστηρίου μετοχών με την πορεία της οικονομίας στη μοντέρνα οικονομική ιστορία, τοποθετείται το 1913, όταν ιδρύθηκε η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ. Ο πρώτος μεγάλος κύκλος πιστωτικής επέκτασης κράτησε 16 χρόνια και ολοκληρώθηκε με το κραχ του 1929. Μέσα στο διάστημα αυτό, χρηματιστηριακή και πραγματική οικονομία έφτασαν στην ακμή και την παρακμή παράλληλα.

Εφόσον, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα τμήματα της χρηματιστηριακής οικονομίας (ίσως το μεγαλύτερο ακόμη και σήμερα), είναι η αγορά μετοχών και καθώς η απόδοση αυτής επηρεάζει καταλυτικά την ψυχολογία των επενδυτών και των καταναλωτών (όπως έχουμε δει σε πληθώρα πρόσφατων αναλύσεων από το 3FVIP.com) αλλά τελικά ακόμη και την πορεία της ίδιας της πραγματικής οικονομίας, είναι λογικό να επηρεάζει και τη γνώμη πολιτών για αυτούς που είναι στο τιμόνι της, δηλαδή τους κυβερνώντες.

Ένας τρόπος για να ελέγξουμε την υπόθεση αυτή είναι να εξετάσουμε το δείκτη δημοτικότητας του Προέδρου των ΗΠΑ σε συνάρτηση με την απόδοση του S&P 500. Ξεκινώντας τη σχετική μελέτη από το 1946 και φτάνοντας μέχρι και το πρώτο μισό του Ιουλίου του 2009, διαπιστώνουμε μία μεγάλη θετική συσχέτιση ανάμεσα στους δύο δείκτες: στις περιόδους ανόδου του S&P 500, η δημοτικότητα του Προέδρου αυξάνεται και στις περιόδους πτώσης παίρνει την κατιούσα.

Από το 1946 μέχρι το 1954, η δημοτικότητα του Προέδρου Truman ακολούθησε τόσο πιστά την πορεία του S&P 500 που αν δε λάβουμε υπόψη μας καθυστερήσεις ενός ή δύο μηνών τα δύο διαγράμματα μοιάζουν να είναι εντελώς όμοια. Το ίδιο συνέβη και κατά τη διάρκεια θητείας του Eisenhower, από το 1954 μέχρι το 1962 με τις κορυφές και τους πυθμένες στο διάγραμμα δημοτικότητας να είναι πολύ κοντά στις κορυφές και τους πυθμένες του S&P 500.

Ούτε καν ο πολύ αγαπητός Kennedy δε μπόρεσε να ξεφύγει από την κατάρα του χρηματιστηρίου και η πτώση του S&P 500 στην αρχή της θητείας του συνέβαλλε στη μείωση της δημοτικότητας του από το 85% στο 60%. Η σχέση της απόδοσης του χρηματιστηρίου μετοχών με τη δημοτικότητα του εκάστοτε Προέδρου των ΗΠΑ παραμένει δυνατή και στα επόμενα χρόνια, τόσο στην περίπτωση των Johnson και Nixon όσο και στους Ford και Carter. Φτάνοντας στην αρχή του πιο πρόσφατου μεγάλου κύκλου πιστωτικής επέκτασης και καλοκαιρινού χρηματιστηριακού κλίματος, δηλαδή στο 1982, παρατηρούμε πως η δημοτικότητα του Προέδρου Reagan εκτοξεύτηκε από το 40% στο 70%. στο ίδιο διάστημα που ο S&P 500 πέρασε από την καταγραφή απωλειών της τάξης του 23% σε ετήσιο ορίζοντα, σε κέρδη της τάξης του 55%.

Το κραχ του 1987 επηρέασε τη δημοτικότητα του Reagan αλλά στο σύνολο της Προεδρίας του από το 1982 μέχρι το 1990, τα ποσοστά του παρέμειναν σε ανοδική τάση, κάτι που δεν είχε συμβεί, ποτέ ξανά, μέχρι τότε. Καθώς το χρηματιστήριο διάνυε μία από τις ανοδικότερες δεκαετίες στην ιστορία του, ο Reagan όχι μόνο κατάφερε να παραμείνει δημοφιλής αλλά και να αποχωρήσει από το Λευκό Οίκο με υψηλότερα ποσοστά δημοτικότητας απ' ότι όταν χρίστηκε Πρόεδρος!

Στο σημείο αυτό της έρευνας, ωστόσο, βρισκόμαστε ενώπιον μίας μεγάλης έκπληξης: υπάρχει κάτι που επηρεάζει τα ποσοστά δημοτικότητας ενός Προέδρου των ΗΠΑ περισσότερο από τη χρηματιστηριακή και την πραγματική οικονομία και αυτό δεν είναι άλλο από την κήρυξη ενός ... πολέμου. Έτσι, ο πατέρας Bush έσπασε όλα τα ρεκόρ όταν κήρυξε τον πόλεμο του κόλπου στην αρχή της θητείας του, αγγίζοντας το 90% στα γκάλοπ δημοτικότητας.

Ακολούθησε η περίοδος Clinton όπου για δεύτερη φορά ένας Πρόεδρος αποχώρησε από το αξίωμα περισσότερο δημοφιλής απ' ότι όταν έλαβε το χρίσμα, καθώς η δεκαετία του 90 βίωσε τη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή άνοδο στη μοντέρνα χρηματιστηριακή ιστορία. Και έτσι φτάνουμε στον Πρόεδρο Bush το νεότερο, ο οποίος έσπασε και τα δύο ρεκόρ, αυτό του πιο δημοφιλούς Προέδρου, όταν κήρυξε τον πόλεμο στο Ιράκ (και εναντίον της τρομοκρατίας..) με τα ποσοστά του να ξεπερνούν αυτά του πατέρα του και να φτάνουν πάνω από το 90%, για να κατρακυλήσουν κοντά στο 20% στο τέλος της θητείας του, ισοφαρίζοντας το αρνητικό ρεκόρ του Truman.

Όσον αφορά στον Obama, τα ποσοστά δημοτικότητας του είναι κοντά στο 55% αλλά είναι ακόμη αρκετά νωρίς για συγκρίσεις.


Ελληνική Κοινότητα Τεχνικής Ανάλυσης
www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Εταιρική Διακυβέρνηση, Γενικές Συνελεύσεις, σχολιασμός αποφάσεων διοικήσεων εισηγμένων και εποπτικών αρχών του Χ.Α., Άρθρα οικονομικού περιεχομένου.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις