Μετοχικός Ακτιβισμός
Άρθρα, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του ΣΕΔ
Λίγα λόγια για εμένα
Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου-ΣΕΔ (www.sed.gr) Μη κερδοσκοπικός οργανισμός, Ένωση Μετόχων και Επενδυτών του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
(διαβάστε περισσότερα)
Μουσικές Περιπλανήσεις από το forum του ΣΕΔ
·Έτος Σοπέν (Chopin): 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρεντερίκ Σοπέν
·Νίκος Γούναρης:O τραγουδιστής με τη βελούδινη φωνή
·HAIR:Το musical των hippies
·Beach Boys:Ένα υπέροχο φωνητικό συγκρότημα
·ADAMO:Ο θρύλος της Γαλλικής μουσικής σκηνής
·Edith Piaf:Το σπουργιτάκι
·Παύλος Σιδηρόπουλος:Ο πρίγκιπας του ροκ
·Αφοί Κατσιμίχα:Οι Έλληνες "Simon & Garfungel"
·The Mamas and The Papas
·Μαρίκα Νίνου, Η "Ντίβα" του Ρεμπέτικου
·LUCIANO PAVAROTTI 1935-2007
·Rolling Stones, Οι "γερόλυκοι του Rock"
·Μάρκος Βαμβακάρης, Ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου
·John Lennon, Strawberry fields for ever
·Hard Rock, Deep Purple-Led Zeppelin
·ΜΠΕΤΟΒΕΝ, Ο πιο πονεμένος άνθρωπος ή μισάνθρωπος ;
·Γιώργος Μητσάκης, Όπου Γιώργος και μάλαμα.
·Rock and Roll, Halley-Richard-Berry
·Dave Brubeck, Ο Θρύλος της Τζαζ
·Βασίλης Τσιτσάνης, Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού
·James Brown, O "νονός της σόουλ"
·Μπαχ, Ιωάννης Σεβαστιανός Μπαχ (1685-1750)
·Στέλιος..., Η μια και μοναδική φωνή στον...κόσμο
·Simon & Garfunkel, Sounds of Silence
·Μαρία Κάλλας, H ντίβα που δόξασε την Ελλάδα
·Έλβις Πρίσλεϊ, Ο "βασιλιάς" του Rock
·Σαββόπουλος, Ας κρατήσουν οι χοροί
·The Wall, Pink Floyd
·Oscar Peterson, Ο πιανίστας της Τζαζ
·Μότσαρτ, Amandeus:Το φαινόμενο
·Απλά...Στράτος, Ένας και...μοναδικός
·BEATLES, Από την Ιστορία στον Θρύλο
Σύνδεσμοι


Κρίση: ίδια μέτρα με άλλη ένδυση
572 αναγνώστες
Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009
23:47


Μελετώντας κανείς τις αντιδράσεις και τα μέτρα των κυβερνήσεων των αναπτυγμένων χωρών κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης, είναι, μάλλον, απίθανο να εκπλαγεί από την εφευρετικότητα των πολιτικών και των οικονομικών τους συμβούλων. Αν και κάποια μέτρα φαίνονται πρωτότυπα και νέα, στην πραγματικότητα είναι απλές παραλλαγές μέτρων που είχαν ληφθεί και σε προηγούμενες κρίσεις και δυστυχώς δεν είχαν ούτε τα υποσχόμενα, ούτε και τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έρχεται από την αγορά εργασίας, η οποία, ως γνωστό, πλήττεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την κρίση. Μιλώντας με αριθμούς, στις αρχές της δεκαετίας οι ΗΠΑ είχαν ποσοστό ανεργίας λίγο πάνω από το 3,5% ενώ τα τελευταία στοιχεία του Μαρτίου 2009 δείχνουν ανεργία πάνω από 8,5%. Πρόκειται για μία αύξηση μεγαλύτερη του 100%. Είναι η πρώτη φορά στη δεκαετία που οι ΗΠΑ βλέπουν μπροστά τους διψήφια ποσοστά ανεργίας κάτι που, λαμβάνοντας υπόψη πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, δεν έχει συνέπειες μόνο εντός αλλά και εκτός των συνόρων της.

Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης ύφεσης της τρέχουσας δεκαετίας, η ανεργία απογειώθηκε από το 4%, περίπου, στα τέλη του 2000, στο 6,5% το 2003. Τότε, η αμερικανική κυβέρνηση ευνόησε τη μείωση των μισθών αλλά εμπόδισε τη μείωση των ωρών εργασίας. Ο δείκτης που αποτυπώνει τη μέση ωριαία πληρωμή στις ΗΠΑ, μειώθηκε από τις 4 μονάδες στις αρχές του 2001 στις 2,5 στα μέσα του 2002 αλλά ο δείκτης των μέσου όρου ορών εργασίας παρέμεινε κοντά στο 33,9.

Στην τρέχουσα κρίση, ωστόσο, έχει συμβεί το ανάποδο: η κυβέρνηση εμπόδισε μία σημαντική μείωση των μισθών αλλά ευνόησε τη δραματική μείωση των ωρών εργασίας με το σχετικό δείκτη να βρίσκεται, μακράν, στο χαμηλότερο επίπεδο της δεκαετίας. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι και στις δύο περιπτώσεις το ίδιο απλά αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο φτάνουμε σε αυτό.

Όταν στην ύφεση του 2001 – 2003 η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε εξαντλήσει τα περιθώρια αύξησης των μισθών χωρίς να αποφύγει την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης , επέτρεψε – ή σταμάτησε να προσπαθεί να αποτρέπει – τη μείωση των μισθών και ο σχετικός δείκτης κατέρρευσε στης 1,5 μονάδα, ρεκόρ το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα.

Αυτό σημαίνει πως όταν η μία προσέγγιση δεν αποδίδει τότε οι ΗΠΑ καταφεύγουν στη δεύτερη ως ύστατη λύση. Το πρόβλημα είναι πως μέχρι να δοκιμαστεί η δεύτερη προσέγγιση, οι συνέπειες της υιοθέτησης των μέτρων της πρώτης έχουν περάσει, ήδη, στους εργαζόμενους.

Αν η ιστορία είναι καλός σύμβουλος τότε, αν τα μέτρα μείωσης των ωρών εργασίας δεν αποδώσουν τότε θα πρέπει να περιμένουμε την ενεργοποίηση της άλλης πρακτικής που συνεπάγεται μείωση των μισθών.

Μεταφερόμαστε στις αγορές μετοχών όπου μελετώντας τα μηνιαία διαγράμματα των βασικών δεικτών διαπιστώνουμε πως, στο σύνολό τους, καταγράφουν κέρδη για 2ο διαδοχικό μήνα, κάτι που έχει να συμβεί από τα τέλη του 2007. Επίσης, όλοι βρίσκονται πάνω από τα χαμηλά του 2003 και μάλιστα αρκετοί παρουσιάζουν αξιόλογα κέρδη σε ορίζοντα 4-5 μηνών.

Θυμίζουμε πως σε ανάλυση μας κοντά στα μέσα Απριλίου είχαμε γράψει σχετικά με τη σημαντική χρονική αντίσταση που αντιμετώπιζαν οι δείκτες μετοχών τα εξής: “συμπερασματικά, η τεχνική στατιστική ανάλυση δείχνει πως: ο S&P 500 και η διεθνής αγορά μετοχών έχουν πετύχει ένα εξαιρετικά δυνατό μεσοπρόθεσμο ράλι, τόσο από την σκοπιά της χρονικής διάρκεια όσο και από αυτήν της ποσοστιαίας αύξησης. Αν και το γεγονός αυτό είναι θετικό εκ φύσεως, στατιστικά, δοκιμάζεται εξαιρετικά ισχυρή χρονική αντίσταση. Στις 11 από τις τελευταίες 12 περιπτώσεις ανοδικών σερί 5 εβδομάδων, η 6η έφερε απώλειες από 0,11% μέχρι 2,63% και στη μία έφερε κέρδη 1,15%. Το εύρος της απόδοσης της 6ης εβδομάδας από το 1950 και μετά ήταν μεταξύ -2,63% (23/08/2002) και +1,28% (30/11/1962).”

Πράγματι η 6η εβδομάδα έφερε πιέσεις στη συντριπτική πλειοψηφία των δεικτών οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκονται κάτω από τις αντιστάσεις τους σε επίπεδο τιμών, ενώ έχουν περάσει σε βραχυπρόθεσμη πλάγια τάση. Έτσι η στρατηγική της διακράτησης μεσοπρόθεσμων αγοραστικών θέσεων με σφιχτές εντολές κατοχύρωσης κερδών, την οποία υποδείξαμε καισε προηγούμενες αναλύσεις, εξακολουθεί να παραμένει η σωστότερη.



Ελληνική Κοινότητα Τεχνικής Ανάλυσης

www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Εταιρική Διακυβέρνηση, Γενικές Συνελεύσεις, σχολιασμός αποφάσεων διοικήσεων εισηγμένων και εποπτικών αρχών του Χ.Α., Άρθρα οικονομικού περιεχομένου.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις