Μετοχικός Ακτιβισμός
Άρθρα, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του ΣΕΔ
Λίγα λόγια για εμένα
Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου-ΣΕΔ (www.sed.gr) Μη κερδοσκοπικός οργανισμός, Ένωση Μετόχων και Επενδυτών του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
(διαβάστε περισσότερα)
Μουσικές Περιπλανήσεις από το forum του ΣΕΔ
·Έτος Σοπέν (Chopin): 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρεντερίκ Σοπέν
·Νίκος Γούναρης:O τραγουδιστής με τη βελούδινη φωνή
·HAIR:Το musical των hippies
·Beach Boys:Ένα υπέροχο φωνητικό συγκρότημα
·ADAMO:Ο θρύλος της Γαλλικής μουσικής σκηνής
·Edith Piaf:Το σπουργιτάκι
·Παύλος Σιδηρόπουλος:Ο πρίγκιπας του ροκ
·Αφοί Κατσιμίχα:Οι Έλληνες "Simon & Garfungel"
·The Mamas and The Papas
·Μαρίκα Νίνου, Η "Ντίβα" του Ρεμπέτικου
·LUCIANO PAVAROTTI 1935-2007
·Rolling Stones, Οι "γερόλυκοι του Rock"
·Μάρκος Βαμβακάρης, Ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου
·John Lennon, Strawberry fields for ever
·Hard Rock, Deep Purple-Led Zeppelin
·ΜΠΕΤΟΒΕΝ, Ο πιο πονεμένος άνθρωπος ή μισάνθρωπος ;
·Γιώργος Μητσάκης, Όπου Γιώργος και μάλαμα.
·Rock and Roll, Halley-Richard-Berry
·Dave Brubeck, Ο Θρύλος της Τζαζ
·Βασίλης Τσιτσάνης, Η ιστορία του λαϊκού τραγουδιού
·James Brown, O "νονός της σόουλ"
·Μπαχ, Ιωάννης Σεβαστιανός Μπαχ (1685-1750)
·Στέλιος..., Η μια και μοναδική φωνή στον...κόσμο
·Simon & Garfunkel, Sounds of Silence
·Μαρία Κάλλας, H ντίβα που δόξασε την Ελλάδα
·Έλβις Πρίσλεϊ, Ο "βασιλιάς" του Rock
·Σαββόπουλος, Ας κρατήσουν οι χοροί
·The Wall, Pink Floyd
·Oscar Peterson, Ο πιανίστας της Τζαζ
·Μότσαρτ, Amandeus:Το φαινόμενο
·Απλά...Στράτος, Ένας και...μοναδικός
·BEATLES, Από την Ιστορία στον Θρύλο
Σύνδεσμοι


Το τέλος της κρίσης είναι πιο κοντά από την αρχή της
577 αναγνώστες
Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2009
13:06

Το τέλος της κρίσης είναι πιο κοντά από την αρχή της

Σε ανάλυση του Ιουνίου του 2007, επιδιώκοντας να πείσω ότι ο χρηματιστηριακός καιρός είχε υπερθερμανθεί και πως η εικόνα που είχε η πλειοψηφία για την οικονομία και το χρηματιστήριο ήταν πολύ μακριά από την πραγματικότητα, ανέφερα το θρύλο του Joe Kennedy σχετικά με τον τρόπο που γλίτωσε την περιουσία του από το κραχ του '29 και έγινε εκατομμυριούχος.

Τότε είχαν αναφέρει, μεταξύ άλλων: “Από το 1921 μέχρι το 1929 ο Dow εκτοξεύτηκε από τις 60 στις 400 μονάδες, δημιουργώντας “στιγμιαίους” εκατομμυριούχους. Οι Αμερικανοί επένδυαν τις καταθέσεις, τους μισθούς, τις συντάξεις, ακόμη και τα σπίτια τους. Τη δεκαετία του 1920 για κάθε δολάριο που επενδυόταν στο χρηματιστήριο, ο επενδυτής μπορούσε να δανειστεί μετοχές αξίας 9 δολαρίων.

Ήταν το 1929 όταν ο Joe Kennedy, σε μία πρωινή του βόλτα έξω από τη Wall Street, σταμάτησε σε ένα πάγκο για να γυαλίσει τα παπούτσια του και ο νεαρός λούστρος τον αναγνώρισε και ενθουσιασμένος τον συμβούλευσε να αγοράσει μετοχές μίας εταιρίας, “η οποία θα έδινε σίγουρα κέρδη”. Η ιστορία λέει πως ο Kennedy πούλησε όλο το χαρτοφυλάκιό του την ίδια ημέρα, γλιτώνοντας από το μεγαλύτερο χρηματιστηριακό κραχ. Αυτό που κατανόησε ήταν πως η επενδυτική μανία είχε φτάσει κοντά στα όριά της, καθώς είχε αγγίξει ακόμη και τα τελευταία στρώματα του λαού. Στις 24 Οκτωβρίου του 1929, η φούσκα έσπασε και τελικά ο Dow έχασε πάνω από το 80% της αξίας του.”

Σε ανάλυση του Νοεμβρίου του 2008, είχα αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα παρακάτω:

“Από το 1962 μέχρι το 1982/3, η ανεργία αυξάνονταν μαζί με τον πληθωρισμό, ο οποίος οδηγούσε σε αύξηση τα επιτόκια. Από 2% το 1962, το επιτόκιο της FED άγγιξε το 20% το 1982. Στο ίδιο διάστημα οι άνεργοι στις ΗΠΑ αυξήθηκαν από τα 3 στα 12 εκατομμύρια. Ο πόλεμος του Βιετνάμ και η πετρελαϊκή κρίση, σε συνδυασμό, πάντα, με την οικονομική πολιτική του έξυπνου χρήματος, εκτόξευσαν τα επιτόκια και την ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη. Ωστόσο, παρά τις λάθος πολιτικές και τη διεθνή κρίση, υπήρχε μία “οικονομική ομαλότητα” στη συμπεριφορά επιτοκίων, πληθωρισμού και τη σύνδεσή τους με την ανεργία: ανέβαιναν όλα παράλληλα.

Από το 1983 και μετά, βιώσαμε το πρώτο κραχ στα επιτόκια που (σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες) οδήγησε στην περίοδο με τη μεγαλύτερη ρευστότητα στην ιστορία. Πληθωρισμός, επιτόκια και ανεργία καταρρακώθηκαν αλλά μαζί με αυτά, εξανεμίστηκαν και οι αποταμιεύσεις των πολιτών και εκτοξεύτηκε ο δανεισμός σε ιστορικά υψηλά επίπεδα.

Ο κύκλος αύξησης της ανεργίας, του πληθωρισμού και των επιτοκίων, κράτησε από 1962 μέχρι το 1982/3, δηλαδή, 20 χρόνια. Ο κύκλος μείωσης των επιτοκίων με παράλληλη μείωση της ανεργίας κράτησε από το 1983 μέχρι το 2000/2001, δηλαδή, περίπου 20 χρόνια. Μέχρι αυτό το σημείο η οικονομική ομαλότητα που ανέφερα παραπάνω, συνέχιζε να ισχύει. Από το 2000 και μετά, όμως, ανεργία και επιτόκια έχουν πάρει αντίθετη κατεύθυνση, αποκτώντας, για πρώτη φορά, αρνητική συσχέτιση. Σε μία δεκαετία όπου ο πληθωρισμός και τα επιτόκια παραμένουν χαμηλά και σε πτωτική τάση, η ανεργία έχει εκτοξευτεί στις υψηλότερες τιμές από το 1983 και στο 2ο υψηλότερο επίπεδο από Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ακόμη και αν προκύψει κάποια εξαιρετικά θετική και απροσδόκητη οικονομική εξέλιξη μέσα στο προσεχές μέλλον, η οικονομική στρατηγική που ακολουθείται από το έξυπνο χρήμα είναι τέτοια που καθιστά απαραίτητο έναν οικονομικό κύκλο, σχεδόν, 20 ετών, προκειμένου να υπάρξει ουσιαστική εναλλαγή κλίματος από χειμώνα σε καλοκαίρι και το αντίθετο. Λαμβάνοντας υπόψη μας ότι ο τρέχοντας κύκλος ξεκίνησε το 2000 και ότι λίγο πριν το 2009 ζούμε το ζενίθ της κρίσης, είναι πολύ λογικό να θεωρήσουμε ότι η περίοδος που βιώνουμε αποτελεί επιβεβαίωση του κανόνα της 20αετίας και όχι εξαίρεσή της. Αυτό συνεπάγεται ότι είναι λογικό μία ουσιαστική αρχή οικονομικού καλοκαιρινού κλίματος (πραγματική και όχι τεχνητή ανάρρωση) να μη μπορεί να τοποθετεί νωρίτερα από το διάστημα 5 ετών, δηλαδή, περίπου στο 2013. Αλλά αυτό, δεν είναι κάποιο νέο στοιχείο και φαινόμενο μα κάτι το οποίο η ΕΚΤΑ δημοσίευσε προ 10ετίας “

Συνδυάζοντας τα συμπεράσματα των δύο παραπάνω αναλύσεων διαπιστώνουμε ότι η αρχή της κρίσης λάθος τοποθετείται στο 2007 ή το 2008 καθώς η αρχή της εντοπίζεται στα τέλη του '99 με αρχές του 2000. Όπως είναι φυσικό, τότε, η αισιοδοξία βρισκόταν στα ύψη και η λέξη και μόνο “κρίση” είχε σβηστεί από τα οικονομικά λεξικά και το μυαλό των πολιτών. Σήμερα, όμως, έχουμε, ήδη, διανύσει 9 χρόνια κρίσης και βρισκόμαστε στο σημείο που ο φόβος βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 70 και πλέον ετών, η αισιοδοξία είναι στο ναδίρ ενώ η λέξη “κρίση” συμπεριλαμβάνεται σε κάθε συζήτηση από τα καφενεία μέχρι τα κομμωτήρια. Αν ο Joe Kennedy ήταν ζωντανός και άκουγε το λούστρο του να του μιλά για το πόσο βαθιά είναι η κρίση, συμβουλεύοντας τον να αποφύγει τις επενδύσεις, πιστεύω ότι θα προβληματίζονταν.

Έτσι, με βάση όλα τα στοιχεία, εμπειρικά και επιστημονικά, το πιθανότερο είναι ότι βρισκόμαστε πιο κοντά στο τέλος της κρίσης παρά στην αρχή της, ακόμη και αν αυτή πρόκειται να μας ταλαιπωρήσει για αρκετό διάστημα ακόμη και ακόμη και αν αυτό ακούγεται, σήμερα, εκτός τόπου και χρόνου.

Πάνος Παναγιώτου, Διευθυντής Τμήματος Αναλύσεων ΕΚΤΑ


www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi
Ελληνική Κοινότητα Τεχνικής Ανάλυσης

Σχόλια

06/03 13:44  Babis Englezos
Δύο πολύ αξιόλογοι αναλυτές δήλωσαν συμμετοχή στο δεύτερο μέρος της Ημερίδας, που διοργανώνει ο ΣΕΔ την Κυριακή 15-3-2009 και η οποία ανακοινώθηκε στο προηγούμενο άρθρο:

-Ο Μάνος Χατζηδάκης, Υπεύθυνος Επενδυτικής Στρατηγικής της ΠΗΓΑΣΟΣ ΑΧΕΠΕΥ, ο οποίος είναι και ιδρυτικό μέλος του ΣΕΔ

-Ο Τάκης Νιάρχος Διευθυντής Δικτύου της FORTIUS ΑΧΕΠΕΥ

Σίγουρα θα έχουν πολλά ενδιαφέροντα να μας πουν και η συζήτηση που θα ακολουθήσει θα είναι πολύ χρήσιμη για τους επενδυτές.

Μπάμπης Εγγλέζος
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Εταιρική Διακυβέρνηση, Γενικές Συνελεύσεις, σχολιασμός αποφάσεων διοικήσεων εισηγμένων και εποπτικών αρχών του Χ.Α., Άρθρα οικονομικού περιεχομένου.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις